चर्चामा
सुर्खेत । कर्णाली प्रदेशको राजधानी वीरेन्द्रनगरमा तरकारी तथा फलफूलको मूल्य एक वर्षमै ३७ प्रतिशतभन्दा बढीले बढेको छ। दैनिक भान्सामा प्रयोग हुने तरकारीदेखि फलफूलसम्मको भाउ उकालो लागेपछि सर्वसाधारणको घरखर्चमा थप दबाब परेको छ।
वीरेन्द्रनगरस्थित बुलबुले कृषि हाट बजार व्यवस्थापन समितिको तथ्यांकअनुसार २०८२ असोजमा प्रतिकिलो औसत ८७ रुपैयाँ ४६ पैसा रहेको तरकारी तथा फलफूलको थोक मूल्य २०८३ असोजमा बढेर ११९ रुपैयाँ ९१ पैसा पुगेको छ। यसअनुसार एक वर्षमा औसत मूल्य ३२ रुपैयाँ ४५ पैसाले अर्थात् ३७.१० प्रतिशतले वृद्धि भएको हो।
तथ्यांकअनुसार २०८१ असोजमा औसत थोक मूल्य १०८ रुपैयाँ ६५ पैसा थियो। त्यसपछि २०८२ मा घटेको मूल्य पुनः बढेर अहिले तीन वर्षकै उच्च विन्दुमा पुगेको छ। अहिलेको औसत मूल्य २०८१ असोजको तुलनामा समेत १०.३६ प्रतिशत बढी छ।
पछिल्लो तीन वर्षको मूल्य तुलना गर्दा साग, सिमी, लौका, बन्दा, भिण्डी र तितेकरेलाजस्ता तरकारीको मूल्य निरन्तर बढेको देखिन्छ।
२०८१ असोजमा प्रतिकिलो ६२ रुपैयाँ ५० पैसा रहेको सागको मूल्य अहिले १०५ रुपैयाँ पुगेको छ। सिमीको मूल्य ८२ रुपैयाँ ५० पैसाबाट बढेर १२४ रुपैयाँ पुगेको छ भने लौका ३३ रुपैयाँ ७५ पैसाबाट बढेर ६७ रुपैयाँ पुगेको छ।
त्यस्तै, भिण्डीको मूल्य ४२ रुपैयाँ ५० पैसाबाट बढेर ७२ रुपैयाँ र तितेकरेलाको मूल्य ६७ रुपैयाँ ५० पैसाबाट बढेर ११२ रुपैयाँ पुगेको छ। बन्दा पनि तीन वर्षअघि प्रतिकिलो ३४ रुपैयाँ ७५ पैसा रहेकोमा अहिले ४७ रुपैयाँ पुगेको छ।
भान्सामा नियमित प्रयोग हुने प्याज, गोलभेँडा र लसुनको मूल्यमा पनि उल्लेख्य उतारचढाव देखिएको छ। २०८२ असोजमा ४७ रुपैयाँ ५० पैसामा झरेको प्याजको मूल्य अहिले बढेर ९२ रुपैयाँ पुगेको छ। नेपाली ठूलो गोलभेँडाको मूल्य ३७ रुपैयाँ ५० पैसाबाट बढेर ६७ रुपैयाँ पुगेको छ।
लसुनको मूल्यमा भने अझ ठूलो वृद्धि देखिएको छ। २०८२ असोजमा प्रतिकिलो १४५ रुपैयाँ रहेको लसुनको मूल्य अहिले २९४ रुपैयाँ पुगेको छ।
सबै वस्तुको मूल्य बढिरहेको अवस्थामा अदुवा र आलुको भाउ भने घटेको छ। २०८१ असोजमा प्रतिकिलो १२२ रुपैयाँ ५० पैसा रहेको अदुवाको मूल्य अहिले ७७ रुपैयाँमा झरेको छ।
त्यस्तै, रातो आलुको मूल्य तीन वर्षअघि ७२ रुपैयाँ ५० पैसा रहेकोमा अहिले ५७ रुपैयाँ पुगेको छ। भारतीय आलुको मूल्य पनि ५७ रुपैयाँबाट घटेर २९ रुपैयाँ ६० पैसामा सीमित भएको छ।
बुलबुले कृषि हाट बजारका व्यवस्थापक केशर रास्कोटीका अनुसार तरकारी तथा फलफूलको मूल्यमा मौसम, स्थानीय उत्पादन र बाह्य आपूर्तिले प्रत्यक्ष प्रभाव पार्ने गरेको छ।
स्थानीय उत्पादन पर्याप्त हुँदा मूल्य घट्ने र आपूर्ति कम हुँदा बढ्ने गरेको उनको भनाइ छ। २०८२ असोजमा स्थानीय गोलभेँडा तथा अन्य तरकारीको उत्पादन बढी भएकाले मूल्य घटेको थियो। तर, यस वर्ष बाह्य क्षेत्रबाट आउने तरकारी तथा फलफूलको आपूर्ति घट्दा मूल्य बढेको उनले बताए।
कर्णालीको कठिन भौगोलिक अवस्था, ढुवानी खर्च र सामान लोडअनलोड गर्ने जनशक्तिको अभावले समेत बजार मूल्य बढाउन भूमिका खेलेको रास्कोटीको भनाइ छ। पेट्रोलियम पदार्थको मूल्यवृद्धिले पनि ढुवानी खर्च बढाएर तरकारी तथा फलफूलको मूल्यमा असर पारेको उनले बताए।
तरकारी तथा फलफूलको थोक मूल्यमा भएको यो वृद्धिले खुद्रा बजारमा समेत उपभोक्ताको खर्च बढाउने दबाब सिर्जना गरेको छ। दैनिक उपभोग्य वस्तुको मूल्य बढ्दै जाँदा सीमित आम्दानीमा घरखर्च चलाउनुपर्ने परिवार बढी प्रभावित हुने देखिन्छ।
शीर्षक अझ छोटो र आकर्षक बनाऊसमाचारको सुरुवात प्रभावकारी बनाऊ
चङ्खेली गाउँपालिका–६ स्थित मेल्छाम स्वास्थ्य चौकीका इन्चार्ज हर्क बुढाका अनुसार मृत्यु हुनेहरू ...
प्रतिक्रिया
No approved comments yet. Be the first to comment!